Voor Juul
3 september 2008 - nacht van dinsdag op woensdag
24uur:
papa was eindelijk thuis, hij was iets langer in Gent gebleven dan normaal.
0u30:
die harde buik was precies toch iets pijnlijker dan normaal - en oh help, ik
word precies een beetje misselijk
2u30:
blijven liggen in bed lukt niet meer. Ik moet om de haverklap naar het toilet,
en om de 15 min heb ik "voorweeën".
Als ik vraag aan papa om een glaasje water te brengen wordt hij een
beetje boos. Het is laat, en hij wil slapen. Maar als ik zeg dat het misschien
toch wel begonnen zou kunnen zijn, is hij meteen klaarwakker. We besluiten om
papa nog een beetje te laten slapen, want als het vals alarm is moet hij morgen
wel gewoon gaan werken. Naar de zetel beneden dan maar.
2u30 - 5u30:
De weeën komen en gaan om de 10 minuten. Liggend opvangen lukt niet meer, maar
de zitbal wordt mijn best vriend. Tussendoor kan ik wel nog hele kleine stukjes
slapen.
5u30:
Het wordt koud, dus ik maak de kachel aan. Als jij vandaag geboren wordt, moet
het toch lekker warm zijn in huis.
6uur:
Het is niet meer leuk alleen beneden, dus maak ik papa wakker. Er moet hout
gehaald worden voor de kachel, er moet nog een gordijn opgehangen worden zodat
de buren tenminste niet allemaal kunnen meegenieten van de thuisbevalling en het
wordt gewoon een beetje lastiger...
8uur:
Na aandringen van papa (de weeën komen nu echt wel om de 5 minuten, maar om de
één of andere reden ben ik nog niet 100% overtuigd dat je vandaag komt) bellen
we de vroedvrouw Minke. Ze komt snel kijken belooft ze.
8u30:
Minke controleert en stelt al 4 cm opening vast. Jouw harttoontjes zijn goed, en
het lukt goed om de weeën op te vangen. Zo lang Minke er is valt alles een
beetje stil, dus besluit ze om terug te vertrekken en rond 12u nog eens te komen
kijken. Als er iets is, komt ze uiteraard vroeger.
11u30:
Minke komt opnieuw langs. Het gaat goed, zowel met jou als met mij. Binnen 2u
komt ze opnieuw langs. Ondertussen hebben papa en ik het huis opgeruimd,
geveegd, de wasplaats opgeruimd, de gestreken was weggelegd,... ondertussen
wordt het ook een beetje lastiger, en papa wordt meer en meer nodig bij het
opvangen van de weeën.
13u30:
Minke is er terug, en deze keer blijft ze. Ze heeft een stagaire meegebracht,
Lieselore, die zal helpen met jouw geboorte.
Als ik wil, mag ik ook in bad. Dat kan de weeën nog een beetje sterker
maken, en kan me tegelijk ook helpen ontspannen. Oorspronkelijk was het plan om
onder water te bevallen, dus dat idee spreekt me wel aan. In het bad zelf blijkt
het echter toch niet zo goed te lukken. Er is te weinig plaats om te gaan zitten
en tegelijk onder water te blijven. Na een half uurtje gaan we dan maar weer uit
het water.
17uur:
Volgens Minke gaat het goed vooruit, en ze verwittigt Niek dat hij zich moet
klaarhouden. Samen met Lieselore maakt ze ook het huis klaar voor de bevalling.
De vloer en de zetels worden afgedekt, alle spulletjes worden klaargezet, er
worden doeken verwarmd bij de kachel om jou in te wikkelen als je uit mama's
warme buik komt,... Het einde komt nu echt wel in zicht!
18uur:
Niek komt toe. Hij had een beetje file gehad. Maar geen nood, hij is nog niet te
laat, want alles valt precies een beetje stil. De laatste centimeters schieten
niet echt op, en jouw hoofdje daalt niet helemaal in. Minke breekt de vliezen,
omdat ze denkt dat de vliezen zodanig sterk zijn dat ze verdere ontsluiting
tegen houden.
18u30:
Het wordt duidelijk waarom het plots allemaal een beetje moeilijk gaat. Jouw
hoofdje is een beetje gedraaid, waardoor je dus niet naar beneden kijkt, maar
schuin omhoog. En dat maakt de uittocht natuurlijk moeilijker. Minke en Niek
doen wat ze kunnen. Ik moet liggen, staan, zitten,.... om jou toch maar te laten
indalen.
19u30:
We zijn een uurtje bezig met persen, en het gaat niet zo goed. Ik heb het gevoel
dat ik niet meer kan en probeer de weeën te negeren. Tussin val ik zelfs een
beetje in slaap. Het gevolg is minder krachtige weeën zodat je nog minder kans
hebt om er uit te raken. Na nog een kwartiertje besluiten Niek en Minke dat het
tijd is om naar het ziekenhuis te gaan. Jij doet het goed, dus mogen we naar
Oostende. Op dat moment geraak ik een beetje in paniek en ik wil dat Minke mee
gaat in de auto. Dat kan niet, want Minke en Niek moeten natuurlijk ook nog
terug thuis geraken na afloop. Dus gaat Lieselore mee...
20uur:
Onderweg naar Oostende... ik ben in badjas met teenslippers en een onderbroek.
Buiten het fototoestel en het zwangerschapsboekje hebben we eigenlijk niets mee,
maar dat zullen we ons pas achteraf realiseren. We waren er altijd zo van
overtuigd dat je thuis geboren zou worden dat het "valiesje voor het
ziekenhuis" - dat eigenlijk altijd moet klaarstaan - natuurlijk niet klaar
gemaakt was. Lieselore geeft veel uitleg in de auto, want ondertussen ben ik er
van overtuigd dat jij met een spoedkeizersnede geboren zal worden, want persen,
daar doe ik niet meer aan mee! In de auto zelf komen er nog een paar hevige weeën,
maar ik heb het veel te druk met in de gaten houden of papa niet te snel rijdt
om ze heel goed te registreren.
20u30:
We komen aan in Oostende via spoed. Papa moet de auto nog wegzetten, en weer
raak ik in paniek: wat als papa ons niet meer terugvindt? Natuurlijk zou dat
geen probleem zijn, want ook Niek is er al, en Minke komt nog achter. Zij ging
eerst zorgen dat thuis alles in orde was...
Niek ging mee naar boven, naar de verloskamer, waar al
2 vroedvrouwen op ons wachten. Ook de gyneacoloog is verwittigd. Zolang die er
niet is, doet Niek verder. Hij ziet dat ik weeën heb en verplicht me om op de
tafel te gaan liggen en te persen. Ook al weiger ik, heel veel keuze heb ik
niet. Als ook Minke toekomt zien ze vol verbazing dat jij gedraaid bent, en al
bijna geboren wordt...
21uur:
De gyneacoloog is er en geeft een knip. Twee persweeën later ben je daar:
21u12:
Juul - een boze wenende baby wordt geboren!!! Wat ben je prachtig! Ik babbel en
zing tegen je, en langzaam kalmeer je. Je ogen gaan open en je kijkt de wijde
wereld in!
WELKOM Juul!