babymassage

Jonge baby’s, jonge kinderen hebben niet alleen honger in hun buikje, ze hebben ook huidhonger.
Als een baby weent, als hij honger of dorst begint te krijgen, wordt hij rustig als we hem opnemen,
ook als hij niet direct wordt gevoed. Het kindje opnemen is zijn isolatie verbreken, zijn huidhonger stillen - een basisvertrouwen wordt gelegd of verstevigd - telkens weer.

Babymassage is een “be-handeling” met als doel de overgang van het besloten leven in de baarmoeder naar de grote wijde wereld te helpen maken. Deze overgang loopt over een langere periode dan het geboortemoment zelf. Het mensenkind is niet af: het ademhalingsstelsel, de circulatie, het spier- en zenuwstelsel, de zintuigen: het moet allemaal nog groeien. Babymassage ondersteunt die groei.

We kunnen stellen dat het aanraken, het knuffelen, het wiegen, het huid-aan-huid contact, het gericht masseren - zeker in het eerste levensjaar - zeer belangrijk zijn. Dan worden de gevoelens van geborgenheid en veiligheid, vertrouwen en zelfvertrouwen als een vanzelfsprekendheid opgebouwd. Aanraken geeft warmte, geruststelling, troost, hernieuwde vitaliteit.

De voordelen van babymassage voor je kindje zijn talrijk: het zorgt voor ontspanning en rust, een beter slaapgedrag, het verbetert de spijsvertering, het verbetert de bloedsomloop en verhoogt de weerstand tegen ziekten. Babymassage kan een bijzonder weldadige invloed hebben op te vroeg geboren baby’s, op huilbaby's, op emotioneel gekwetste kindjes en op baby’s met een achterstand in lichamelijke of geestelijke ontwikkeling. Ook bij constipatie, rimte- en slaapproblemen zien we vaak verbetering.

Je baby masseren zorgt bij jezelf voor rust, even stilstaan in de drukte van het alledaagse, een moment van één zijn met je baby. 't Is gewoon leuk om te doen!

Onze reeksen lopen over 4 sessies, waarin we oefenend en op ieders tempo een ‘programma op maat’ opbouwen. Centraal hierbij staan de beleving van de moeder (of vader, oma, opa,...) en de signalen van de baby. Zij zijn onze leidraad.
De bijeenkomsten zijn meteen een mooie gelegenheid om na de geboorte van je kindje ervaringen uit te wisselen met andere moeders.

Om de cursus voor de baby’tjes zo aangenaam mogelijk te maken, houden we de groepjes beperkt. Eens je baby de leeftijd van ongeveer drie maanden bereikt heeft, kan je kindje genieten van het samenzijn met andere baby’s, van het ontbloot zijn. Dit is met andere woorden de ideale leeftijd om de reeks te volgen. Met jongere kindjes kan je deze extra prikkels beter mijden.

Lijkt het iets voor jullie? Kijk op onze activiteitenkalender!  

De poort waardoor wij, als lichamelijke mens, geboren worden, is onze moeder,
en daarom richt ik mij allereerst tot iedereen die eens of meermalen die poort heeft mogen zijn.  

Bij de geboorte van een kind, en nog enige weken daarna, voel je je als moeder op een grens leven, in een grensgebied tussen hemel en aarde. Er is een openheid ‘naar boven’ toe, naar alles wat onzichtbaar meeweeft rondom zo’n nieuw klein mensenkind - een openheid, die je kwetsbaar maakt voor sterke indrukken. De zwangerschap, veertig weken lang, is niet alleen een voorbereidingstijd voor het groeiende kind; het geldt evenzeer voor de aanstaande moeder. Je verandert immers niet alleen lichamelijk zodanig,
dat je jezelf nauwelijks meer herkent - je merkt, dat je ook innerlijk verandert.  

Zoals alles in je lichaam zich gaat richten op de geboorte, zo gaat je aandacht zich samentrekken rondom het komende kind. Deze concentratie van krachten bewerkt in de moeder een afsluiten voor de buitenwereld. Niet alleen lichamelijk duidelijk zichtbaar, maar ook innerlijk waarneembaar groeit er een binnenwereld,
een toestand die je het best kan aanduiden met ‘openen’. Er groeit in die tijd een natuurlijke openheid
naar de geestelijke wereld toe, die je in de rest van je leven alleen met veel inspanning kunt bereiken.  

In de veertig dagen na de bevalling word je geleidelijk aan sterker, minder kwetsbaar.
Je bent niet meer zo snel in tranen, je hebt de zorg voor de huishouding weer op je genomen,
het omgaan met de pasgeborene verloopt steeds soepeler, kortom: de kraamtijd wordt afgesloten. Maar tegelijkertijd wordt er nog iets afgesloten: de poort naar de geestelijke wereld,
waar je die eerste prille periode in mocht staan, warm en rozig, open voor lieve gedachten en goede wensen.
Die poort wordt gesloten, maar de sleutel is in je handen gelegd: dat is het kind, dat je onder het hart droeg.

                                                   Bron: Over Religieuze Opvoeding, Marieke Anschüts, Zeist, 1988.